
Amazon
तांदूळ, पीठ आणि डाळ ठेवण्यासाठी डबे पाहिजेत?
किचनमधील सामान व्यवस्थित ठेवायचे आहे? तांदूळ, पीठ आणि डाळीसाठी वेगवेगळ्या आकारांचे आणि प्रकारांचे डबे पाहा.
महाराष्ट्रीयन कुटुंबांसाठी मराठीतली ही किराणा यादी — ती खऱ्या अर्थानं महाराष्ट्रीयन घरातल्या स्वयंपाकघराच्या सवयींवर बेतलेली आहे. यादीची सुरुवात होते रोज लागणाऱ्या पदार्थांपासून — मग येतात ज्वारी-बाजरीचं पीठ, गोडा मसाला आणि कोल्हापुरी पद्धतीचे मसाले, आमटीला चव देणारं कोकम आणि काकवी, सुकं खोबरं-शेंगदाणे, आणि पोहे-थालीपीठ-साबुदाणा यांसारखे नाश्त्याचे जिन्नस जे महाराष्ट्रीयन सकाळची खरी ओळख आहेत. प्रत्येक category ही घरात किती वेळा लागते त्या क्रमानं मांडलेली आहे — म्हणजे तुम्हाला तूर डाळ शोधण्यासाठी baby care च्या पुढे जाऊन scroll करावं लागणार नाही. किराणा दुकानात जाताना, online ऑर्डर करताना किंवा WhatsApp वर शेअर करण्यासाठी ही यादी उपयोगी आहे.
महाराष्ट्रीयन घरात रोज, न चुकता वापरले जाणारे पदार्थ — हे संपले की स्वयंपाकच अडतो. तांदूळ-वरण ते चहा-साखरेपर्यंत, ही यादी इतर सगळ्या categories च्या आधी बघा. वस्तू पहा →
गव्हाचं पीठ शहरी घरांत रोज वापरलं जातं, पण देश, खानदेश, मराठवाडा आणि विदर्भात ज्वारी-बाजरीची भाकरी पारंपरिक मुख्य आहार आहे. कोकणात तांदळाची भाकरी आणि आंबोळी (घावन) लोकप्रिय आहेत. वस्तू पहा →
वरण-भाताशिवाय महाराष्ट्रीयन जेवण पूर्ण होत नाही. तूर डाळ सर्वात जास्त वापरली जाते, तर मटकी आणि मूग उसळीसाठी खास लागतात. वस्तू पहा →
शेंगदाणा तेल हे महाराष्ट्रातलं सर्वात पारंपरिक आणि लोकप्रिय तेल आहे — फोडणी, तळणी आणि भाजीसाठी. सूर्यफूल तेल हलक्या रोजच्या स्वयंपाकासाठी वापरतात. साजूक तूप वरण-भात आणि पुरणपोळीसाठी अनिवार्य. वस्तू पहा →
गोडा मसाला हा महाराष्ट्रीयन स्वयंपाकाचा आत्मा आहे, पण कोल्हापुरी आणि मालवणी मसाले तिखट चवीसाठी वेगळे वापरले जातात. कांदा-लसूण मसाला झणझणीत रस्साभाजीसाठी खास आहे. वस्तू पहा →
कोकम आणि काकवी या महाराष्ट्रीयन — विशेषतः कोकणी — स्वयंपाकाला वेगळी ओळख देणाऱ्या गोष्टी आहेत. आमटी, सोलकढी आणि कोकम सरबतासाठी या वस्तू घरात नेहमी असाव्यात. वस्तू पहा →
ओलं आणि सुकं खोबरं हे महाराष्ट्रीयन स्वयंपाकाचं वैशिष्ट्य आहे — गोडा मसाला, चटणी आणि अनेक भाज्यांत वापरलं जातं. शेंगदाणे कोशिंबीर, चटणी आणि भरल्या वांग्यासाठी अनिवार्य. वस्तू पहा →
पोहे हा महाराष्ट्रीयन सकाळचा राजा आहे, त्यानंतर उपमा आणि शिरा. साबुदाणा उपवासाच्या दिवशी अनिवार्य. चिवडा आणि भडंग चहासोबत संध्याकाळचा खास नाश्ता. वस्तू पहा →
कैरीचं लोणचं आणि शेंगदाणा-तीळ चटणी हे महाराष्ट्रीयन ताटाचे अविभाज्य भाग आहेत. वस्तू पहा →
बाळाची रोजची काळजी, स्वच्छता आणि आरामासाठी लागणारे आवश्यक सामान. वस्तू पहा →
• गरजेच्या वस्तू निवडून तुमची वैयक्तिक यादी तयार करा. • गरजेनुसार उपलब्ध फिल्टरचा वापर करून वस्तू सहज शोधू शकता. • प्रमाण, युनिट आणि उपलब्ध असल्यास आवडता ब्रँड तुमच्या गरजेनुसार निवडा. • संपूर्ण यादी कधीही पहा, अपडेट करा आणि आवश्यक वस्तू सुटण्यापासून टाळा. • यादी कुटुंबातील सदस्यांसोबत किंवा दुकानदारासोबत सहज शेअर करा. • या पृष्ठाच्या खाली उपलब्ध असलेले FAQs आणि संबंधित यादी देखील पाहू शकता.
या यादीमुळे तुम्हाला तयारी करायला मदत झाली का?
४ जणांच्या महाराष्ट्रीयन कुटुंबाला महिन्याला साधारण लागतं: तांदूळ ८-१० किलो, गव्हाचं पीठ ८-१० किलो, ज्वारी/बाजरीचं पीठ २-३ किलो (भाकरीसाठी), तूर डाळ २ किलो, शेंगदाणा तेल ३-४ लिटर, तूप ५०० मिली, गोडा मसाला २००-३०० ग्रॅम, मीठ, साखर १.५ किलो, गूळ १ किलो, कोकम आणि चिंच, चहा २५० ग्रॅम आणि २-४ साबण. सुकं खोबरं, शेंगदाणे आणि लोणचं साधारण दर २-३ महिन्यांनी भरावं लागतं.
हे महाराष्ट्रातल्या भागावर अवलंबून आहे. कोकणासारख्या समुद्रकिनारी भागात तांदूळ हा पारंपरिक मुख्य आहार आहे, रोज वरण-भाताबरोबर खाल्ला जातो. देश, खानदेश, मराठवाडा आणि विदर्भ या भागांत ज्वारी किंवा बाजरीची भाकरी पारंपरिकपणे मुख्य अन्न होती, पण आता शहरी घरांत गव्हाची चपाती जास्त प्रमाणात वापरली जाते. आजकाल बहुतेक महाराष्ट्रीयन घरांत तांदूळ आणि गव्हाचं पीठ दोन्ही असतं, आणि ज्वारी/बाजरीचं पीठ अधूनमधून भाकरीसाठी ठेवलं जातं.
गोडा मसाला हा महाराष्ट्रीयन पद्धतीचा खास मसाला आहे — 'गोडा' म्हणजे गोड, पण याचा अर्थ चवीला गोड असा नाही, तर त्याच्या सुगंधाला असलेला सौम्य गोडसर भाव असा आहे. यात धने, तीळ, सुकं खोबरं, दालचिनी, लवंग आणि खास दगडफूल असे भाजलेले मसाले असतात. हा वरण, आमटी, उसळ, भाजी आणि सणासुदीच्या मसाले भातात रोज वापरला जातो. बहुतेक महाराष्ट्रीयन घरं वर्षातून एक-दोनदा मोठ्या प्रमाणात स्वतःचा गोडा मसाला बनवतात, किंवा विश्वासू ब्रँडचा वापरतात — उत्तर भारतीय स्वयंपाकात गरम मसाल्याला जितकं महत्त्व आहे, तितकंच महत्त्व महाराष्ट्रीयन स्वयंपाकात गोडा मसाल्याला आहे.
कोकम हे कोकण किनारपट्टीवरचं एक आंबट फळ आहे, जे सुकवून (आमसूल) किंवा घट्ट रसाच्या स्वरूपात (कोकम आगळ) वरण, आमटी आणि उन्हाळ्यातल्या थंडगार कोकम सरबतात वापरलं जातं. चिंचेपेक्षा कोकमाची चव सौम्य आणि किंचित फळासारखी असते, तर चिंच जास्त तीव्र आणि खोल आंबटपणा देते. कोकणातल्या किनारपट्टीवरच्या घरांत कोकम जास्त वापरलं जातं, तर बाकीच्या महाराष्ट्रात आणि जास्त तीव्र आंबटपणा हवा असेल तेव्हा (जसं चटणीत) चिंच जास्त वापरली जाते.
तांदूळ आणि गव्हाचं पीठ साधारणपणे मध्यम आकाराच्या कुटुंबासाठी दर ३-४ आठवड्यांनी मोठ्या प्रमाणात विकत घेतलं जातं. तूर डाळ, जी रोज वरणासाठी वापरली जाते, ती दर महिन्याला भरावी लागते. गोडा मसाला रोज कमी प्रमाणात वापरला जात असल्यामुळे जास्त दिवस टिकतो — बहुतेक घरं दर २-३ महिन्यांनी एकदा विकत घेतात किंवा बनवतात, आणि हवाबंद, गडद डब्यात उन्हापासून दूर ठेवल्यास तो तितके दिवस ताजा राहतो. कोकम आणि चिंच कमी प्रमाणात वापरली जात असल्यामुळे एका वेळच्या खरेदीत साधारण २-३ महिने पुरतात.